சித்தாந்த வினா விடை 10
சாதனம்
மாணவன்:
முப்பொருள்களின் இலக்கணத்தைத் தெளிவாகக் கூறினீர்கள். சகச மலம், ஆன்மாவுக்கு மலமாக இருக்கும் மூன்று மலங்களோடு சேர்ந்த உயிர் அவைகளிலிருந்து நீங்கி, தூய்மையான நிலையை எப்போது அடையும்? அதற்கான காரணத்தை விளக்குங்கள்.
ஆசிரியர்:
மும்மலங்களுடன் சேர்ந்த உயிர், அந்த மலங்களின் காரணமாக பல வகையான பிறவிகளை எடுத்து, பல அனுபவங்களைப் பெறுகிறது. அவ்வாறு அனுபவித்துக் கொண்டே இருப்பதால், அதன் உள்ளார்ந்த பக்குவம் வளர்கிறது. தொடரவும்.
அந்த அனுபவங்கள் மூலம் உயிருக்கு உண்மையான செயல் எது என்பதை உணரும் பக்குவம் வருகிறது. அதன் மூலம், இறைவன் அருள் மற்றும் உயிரின் முயற்சி ஆகிய இரண்டும் சேர்ந்தால் மட்டுமே அந்த பக்குவம் முழுமை பெறும்.
அப்போது உயிர், உடல் மற்றும் உலகப் பொருட்களின் மீது இருந்த பற்றை மெதுவாக விட்டுவிட்டு, இறைவனை நோக்கித் திரும்புகிறது. இதையே "இல்லையோ?" என்று அவன் நினைக்கிறான்.
அப்போது இறைவன், உயிரின் உள்ளத்தில் இருந்து, "இதுவே நன்மை; இதுவே உண்மை" என்று அறிவைத் தூண்டுகிறார். அந்த அறிவின் வழியாக உயிர், நல்ல குருவை அடைகிறது.
அந்த குரு, உயிருக்கு உண்மையான ஞானத்தை அளிக்கிறார். அந்த ஞானத்தின் மூலம் உயிர், தன் உண்மையான இயல்பையும், இறைவனின் இயல்பையும் அறிகிறது.
அவ்வாறு உணர்ந்த பிறகு, உயிரின் அறியாமை நீங்குகிறது. பிறவிக்குக் காரணமான மலங்களின் சக்தியும் குறைகிறது. அவை உடனே அழிந்து போகவில்லை என்றாலும், அவற்றின் வலிமை மெதுவாக குறைந்து, இறைவனின் அருளால் செயலிழக்கின்றன.
அந்த நிலையில், உயிர் இறைவனை மறக்காமல் எப்போதும் நினைத்துக் கொண்டே இருக்கும். அதனால் சிவானுபவம் பிறக்கிறது. அந்த சிவானுபவத்தின் மூலம் உயிர், சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் ஆகிய நான்கு வழிகளின் உண்மையான பயனை அடைகிறது.
இவ்வாறு சிவஞானத்தைப் பெற்ற உயிர், இறைவனுடன் ஒன்றுபட்ட இன்பநிலையை அடைகிறது. அந்த நிலைதான் முக்தி அல்லது வீடுபேறு என்று அழைக்கப்படுகிறது.
இதற்குச் சான்றாக
"அண்டங்கள் எல்லாம் தோன்றி மறைந்தாலும்,
இறைவனை அடைந்த ஞானியின் நிலை மாறாது;
அவர் எப்போதும் சிவானந்த நிலையில் நிலைத்திருப்பார்."
அவ்வாறு இறைவனை அடைந்த ஞானி, இறைவனோடு ஒன்றுபட்ட பேரின்ப நிலையில் நிலைத்திருப்பார். அவர் மீண்டும் பிறவிக்கு வரமாட்டார். இதையே திருமூலர் கூறுகிறார்:
"நல்ல நிலையை அடைந்த ஞானி, இறைவனோடு ஒன்றி என்றும் பேரின்பத்தில் வாழ்வார்."
மேலும்,
"வாழ்க்கையில் இருக்கும் போதே சிவத்தை உணர்ந்தவர், உடல் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் சிவானந்த நிலையிலேயே இருப்பார்."
அதனால், முப்பொருள்களின் உண்மையை அறிந்து, மலங்களை நீக்கி, இறைவனின் அருளைப் பெற்று, சிவானுபவத்தை அடைவதே மனித வாழ்க்கையின் உயர்ந்த நோக்கம் என்று சைவ சித்தாந்தம் கூறுகிறது.
8. நால்வகை நெறி
மாணவன்: உயிர் மும்மலங்களிலிருந்து விடுபட்டு, வீடுபேறு (மோட்சம்) அடைய வேண்டுமென்றால், சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் என்ற நான்கு வழிகள் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். அவை என்ன? அவற்றை விளக்குங்கள்.
(அ) சரியை
ஆசிரியர்: சரியை என்பது, இறைவனுக்காக அன்புடன் செய்யப்படும் வெளிப்புறத் தொண்டுகளாகும்.
உதாரணமாக:
கோவிலை சுத்தம் செய்தல்.
விளக்கு ஏற்றுதல்.
பூமாலை சூட்டுதல்.
கோலமிடுதல்.
திருக்கோயிலைப் பராமரித்தல்.
இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடுதல்.
இவ்வாறு உடலால் செய்யப்படும் இறைத் தொண்டுகள் அனைத்தும் சரியை நெறி எனப்படும்.
எளிய, வழிபாட்டு முறைக்கு கிரியை என்று பெயர். வெளிப்புறத்தில் இறைவனை வழிபடுவதும் கிரியையே ஆகும்.
(இ) யோகம்
வெளிப்புறக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தாமல், உள்ளத்தின் மூலம் இறைவனை உணர்ந்து வழிபடுவதே யோகம் ஆகும். இது அருவத் திருமேனி வழிபாடு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அருவத் திருமேனியை மனத்தின் மூலம் தியானித்து, அதில் மனதை முழுமையாக ஒன்றிணைத்து நிலைபெறுவதால் இதற்கு யோகம் என்று பெயர் வந்தது.
இதற்குப் எட்டு படிகள் உள்ளன. அவை:
இயமம்
நியமம
ஆசனம்
பிராணாயாமம்
பிரத்யாகாரம்
தாரணை
தியானம்
சமாதி
இவை ஒவ்வொன்றும் மனதை ஒழுங்குபடுத்தி, இறைவனோடு ஒன்றுபட உதவுகின்றன.
இயமம்
தீய செயல்களை முற்றிலும் தவிர்த்து நல்லொழுக்கத்துடன் வாழ்வதே இயமம். அதாவது,
பொய் பேசாமல் இருத்தல்
பிறருக்குத் தீங்கு செய்யாமல் இருத்தல்
திருடாமை
ஒழுக்கத்துடன் வாழ்தல்
பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப்படாமை
போன்ற நல்ல பண்புகளை கடைப்பிடிப்பதே இயமம்.
நியமம்
நல்ல பழக்கங்களை தொடர்ந்து கடைப்பிடிப்பதே நியமம். அதாவது,
உடல் தூய்மையைப் பேணுதல்
மனத் தூய்மையை வளர்த்தல்
இறைவனை வழிபடுதல்
வேதம், ஆகமம் போன்ற நல்ல நூல்களைப் படித்தல்
மனநிறைவுடன் வாழ்தல்
போன்ற பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்வதே நியமம்.
ஆசனம்
உடலையும் மனதையும் ஒருநிலைப்படுத்தி, அசையாமல் அமைதியாக அமர்ந்து தியானத்திற்குத் தகுந்த நிலையில் இருப்பதே ஆசனம்.
பிராணாயாமம்\
மூச்சைக் கட்டுப்படுத்தி, உள்ளிழுக்கும் மூச்சு, வெளியே விடும் மூச்சு, மூச்சை நிறுத்தி வைத்தல் ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்துவதே பிராணாயாமம்.
பிரத்யாகாரம்
மனதை வெளிப்புறப் பொருட்களிலிருந்து திருப்பி, உள்ளார்ந்த இறைநினைவில் நிலைநிறுத்துவதே பிரத்யாகாரம்.
தாரணை
மனதை ஒரே பொருளில் நிலையாக வைத்திருப்பதே தாரணை.
தியானம்
அந்த ஒரே நினைவிலேயே தொடர்ந்து மனதை செலுத்தி, இறைவனை இடையறாது சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பதே தியானம்.
சமாதி
தியானம் முழுமை பெற்று, தியானிப்பவர், தியானப் பொருள், தியானம் ஆகிய மூன்றின் வேறுபாடும் மறைந்து, இறைவனோடு ஒன்றிய பேரின்ப நிலையில் இருப்பதே சமாதி.
எனவே, அக வழிபாட்டின் மூலம் அருவத் திருமேனியை வழிபடச் செய்யப்படும் முறையே யோக நெறி என்று கூறப்படுகிறது.
(ஈ) ஞானம்
சரியை, கிரியை, யோகம் ஆகிய வழிகளில் மனம் பக்குவம் பெற்ற பிறகு, அகக் காட்சியாகிய இறைவனை நேரடியாக உணர்ந்து, உண்மையை அறியும் நிலையே ஞானம் ஆகும். அது எல்லா நெறிகளிலும் உயர்ந்த நெறியாகக் கருதப்படுகிறது.
இவ்வகைத் திருத்தொண்டுகளைச் செய்பவர்கள் திருமேனித் தொண்டர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். மேலும், "உருவத் திருமேனி" என்று கூறப்படும் முகம், கை, கால் போன்ற உடல் உறுப்புகளால் செய்யப்படும் அனைத்து திருத்தொண்டுகளும் இதில் அடங்கும்.
இதனால்,
கோவிலைச் சுத்தம் செய்வோர் நந்தனார்,
மண்மேல் மெழுகு பூசுவோர் சோமாசிமாற நாயனார்,
பூமாலை கட்டுவோர் சத்தி நாயனார்,
விளக்கேற்றுவோர் புகழ்த்துணை நாயனார்,
போன்ற சிவனடியார்கள் அனைவரும் சரியை நெறியைப் பின்பற்றியவர்கள் என்று கூறப்படுகிறார்கள்.
இவ்வாறு, இறைவன் வாழும் திருக்கோயில்களில் இறைவனுக்கு அன்புடன் சேவை செய்து, வணங்கி, வேண்டிய திருப்பணிகளைச் செய்வதே சரியை நெறி என்று அழைக்கப்படுகிறது.
மேலும், திருக்கோயிலுக்குச் சென்று,
திருமேழுகிடுதல்,
திருவிளக்கு ஏற்றுதல்,
பூப்பறித்துக் கொண்டு வருதல்,
மாலை தொடுத்தல்,
திருப்பாடல்களைப் பாடுதல்,
திருநாமங்களை ஓதுதல்,
சிவனடியார்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளைச் செய்தல்,
போன்ற பணிகளை மனமாரச் செய்து, சிவனடியார்களை இறைவனாகவே கருதி அன்போடு வணங்கி, உணவு முதலியவற்றை வழங்கி வழிபடுவதும் சரியை என்று கூறப்படுகிறது.
(ஆ) கிரியை
இறைவன் வாழும் திருக்கோயில்களில் இருக்கும் திருமேனி, அருவுருவத் திருமேனி ஆகியவற்றிற்கு முகம், கை, கால் போன்ற உடல் உறுப்புகளால் மட்டுமல்லாமல், அன்பும் உள்ளமும் ஒன்றிணைந்து செய்யப்படும் வழிபாடே அருவுருவத் திருமேனி வழிபாடு என்று கூறப்படுகிறது.
இதில், திருமேனியைச் சிவநெறி ஆசிரியர்கள் கூறிய முறைகளின்படி வழிபட வேண்டும். அதன்படி,
திருமஞ்சனம் செய்தல்,
பூசைகள் செய்தல்,
நறுமணப் பொருள்களைச் சாத்துதல்,
திருவிளக்குப் படையல் செய்தல்,
நைவேத்தியம் சமர்ப்பித்தல்,
தூபம் காட்டுதல்,
தீபம் காட்டுதல்,
மணி அடித்தல்,
இசைக்கருவிகளை இசைத்தல்,
போன்ற செயல்கள் அனைத்தும் இதில் அடங்கும்.
இவ்வாறு, இறைவனின் அருவுருவத் திருமேனியில் ஆவாகனம் செய்து, முறையாக வழிபடுவதும், பக்தியுடன் தொடர்ந்து வழிபடுவதும் கிரியை நெறி என்று அழைக்கப்படுகிறது
உடம்பே நானென்று நினைப்பவர்களுக்கு இது புரியாது. ஆனால், உடம்பை விட வேறாக இருக்கும் உயிரின் உண்மையான இயல்பை அறிந்தவர்களுக்கு, உயிருக்கும் உடம்பிற்கும் உள்ள வேறுபாடு தெளிவாகத் தெரியும். அந்த உண்மையைப் புரிந்த பிறகு, உயிர் தனது உண்மையான நிலையை அடைகிறது. அப்போது, "நான் இந்த உடல் அல்ல; நான் இறைவனுடையவன்; என்னுடைய அறிவும், ஆற்றலும், உயிரும் அனைத்தும் இறைவனுடைய அருளால் இயங்குகின்றன" என்ற உணர்வு தோன்றும்.
அவ்வாறு, தனது தனித்தன்மையை மறந்து, இறைவனுடைய அருளோடு ஒன்றி வாழும் நிலையே ஞானம் என்று கூறப்படுகிறது.
ஆசான் சீடனுக்கு அருளை அளிக்க வேண்டுமென்றால், முதலில் அவன் அறியாமையை நீக்க வேண்டும். பின்னர், அவனுடைய உள்ளத்தில் ஞான ஒளி பிறக்கச் செய்ய வேண்டும். அந்த ஞான ஒளியின் மூலம், சீடன் உயிரின் உண்மையான இயல்பை அறிந்து, இறைவனை உணர வேண்டும்.
அதற்காக, ஆசான் சீடனுக்கு பதி, பசு, பாசம் என்ற மூன்று பொருள்களின் இயல்பை தெளிவாக எடுத்துரைப்பார். அதன் மூலம், சீடன் அறியாமையை நீக்கி, உண்மையான ஞானத்தை அடைவான்.
அவ்வாறு ஞானம் பெற்றவர், உலகில் வாழ்ந்தாலும், உலகப் பற்றுகளில் சிக்காமல் வாழ்வார். உலக இன்பம், துன்பம் ஆகிய இரண்டிலும் சமநிலையுடன் இருப்பார். அவர் எப்போதும் இறைவனை நினைத்து வாழ்வார். இதுவே ஞான நெறி என்று அழைக்கப்படுகிறது.
சரியை முதலிய நான்கு நெறிகள் முறையே பின்வருமாறு கூறப்படுகின்றன:
தாசமார்க்கம் – தொண்டு செய்யும் நெறி.
சற்புத்திர மார்க்கம் – மகனாக இறைவனை அணையும் நெறி.
சக மார்க்கம் – தோழனாக இறைவனை அணையும் நெறி.
சன்மார்க்கம் – உண்மையை உணர்ந்து இறைவனோடு ஒன்றுபடும் ஞான நெறி.
இப்போது சரியை என்ற முதல் நெறியின் இயல்பை விரிவாக அறிந்து கொள்வோம்.